AİLEDE ÇOCUK EĞİTİMİ VEYA TERBİYESİ
Reklam
Ahmet Oğuz

Ahmet Oğuz

AİLEDE ÇOCUK EĞİTİMİ VEYA TERBİYESİ

23 Nisan 2018 - 10:12

Çocuk,    en  büyük   eğitimi   ailesinden  alır. Çocuğu   etkileyen   üç   temel   esas   vardır.  Birincisi  ve  en  önemlisi  ailedir.  İkincisi   bulunduğu    çevre.  Üçüncüsü  de   okuldur.  Eğer  çocuk  ailesinden   yeterli  eğitimi  alamaz  ise  hayata   bir   sıfır   yenik    başlar.  Çünkü   çocuk;  temizliği, yeme  içme  adabını,  edepli  olmayı,  terbiyesini,  güzel  söz  ve  davranışları,   konuşma  düzenini   neticede   hayat  kurallarını   tümünü   önce  ailesinden   alır  ve  almalıdır.   İşte,  burada    önemli   olan   ailenin  bu  eğitimi  verecek   düzeyde  olup  olmaması   baş  rol  oynar.   Erkek   çocukları   genelde   babayı   kendisine  örnek  alır.  Kızlarda   annelerini  kendine   rehber   edinir.   Sürekli    bağıran   ve  küfürlü    konuşan   bir  baba    her  halde   çocuğa   iyi   bir  örnek   olmuyordur.  Zamanla   oda   bağırarak   ve  küfürlü    konuşmaya    başlayacak.  Hatta,   dayak    yiyorsa   kendisi  de  dayak   atmayı   deneyecektir. Sigara    içiyorsa   veya  içki   içiyorsa,  çocukta  bunu   görüyorsa   değişik   yöntemlerle    çocukta    onu  denmeye  başlayacaktır. Anne  de    aynı   pozisyondadır.  Hareketlerini, konuşma  üslubunu,  giyim   kuşamını,  temizlik   kurallarını   yerinde   ve  düzenli  yapamıyorsa   oda  çocuğuna   baştan  zarar    veriyor  demektir.  En iyi   mürebbi  ( terbiyeci)   evin  annesidir.  Annenin  yerini   tutacak   başka  bir  terbiyeci   yer  yüzünde    mevcut    değildir.   Onun  şefkati   ve  terbiyesi   tartışma  konusu   bile  olamaz.  Burada   şu  da  önemlidir.  Anne  ve  baba  güzel   bir  aile   terbiyesi  almış  olması   esasdır.   Olduğu  kadarını   verirsin,  olmayanı   veremessin.  İkinci  etmen   çevredir.  Çocuğun  yetiştiği  çevre   ahlaken   çürümüş ise,    çocukta    elbette   o  ortamdan   güzel  şeyler  alması   biraz  zor  olacaktır.  Aile  bunu  da   hesaba  katmak   zorundadır.  Üçüncüsü:     Önemli    etkenlerden   biride    çok  önem  arzeden,      çocuğun  geleceğini   iyi  veya    kötü    yönde   belirleyen,   bir  bakıma   çocuğun  geleceğine    yön   veren   kurumlar   okullardır.  Kaliteli   bir  eğitim   elbette   çocuğu   olumlu  yönde   yetişmesine   katkı  sağlayacaktır. Gayretli  ve   kendi   branşında   başarılı   bir   öğretmen    elbette   öğrenciye    büyük   katkısı    olacaktır. Salla  başı,  almaaşı,  veya    gün  geçsin  para  gelsin,  kabilinden   bir   öğretmen   çocuğa  pekte    katkısı  olacağı   düşüncesinde   değilim.  Son  zamanlarda   eğitime    büyük  darbe   vuran    bir    konu  müşahede    ediyorum.  Ailelerde   aşırı   şımartılmış   bir  nesil   ortaya    çıkıyor .  Çocuklar   adeta   büyükleri   esir  almış   durumda.  Aman   ne  isterse   verin,  ne  yaparsa   karışmayın,  kızmayın,  sert  davranmayın,  tabi  bununda   bir  ölçüsü  var.  Çocuk   adeta  evde   baş  komutan   ve  aileyi   esir   almış   durumda  olmaması  elzemdir .   Bu  çok  tehlikeli   ve  kötü  bir  gidişattır.  Çocuk   öğretmeni   hiç  tınmıyor.  Olmadık   yaramazlığı   yapıyor.  Biraz   sert  konuşsan   bana  bağıramassın,  veya  kulağından   tutsan    hemen  şikayete   gidiyor.  Hatta  yetkili   kurumlara     şikayet  diyor.  Öğretmen  adeta    nerdeyse   çocuğun  elinde    oyuncak  olmuş.  Buyüzden   emekliliğini   iple  çeken   öğretmen  arkadaşları   tanıyorum.  Bukonu   eğitime  ciddi    zarar   veriyor.  Buna  bir  sınır  getirilmesi    lazımdır.  Şahit  olduğum  bir  olay  var.  Cidden  üzücü.  Aşırı  şımarık   bir  öğrenci   öğretmen   bir  gün  kulağından   hafifçe   tutmuş    yapma   çocuğum,  evladım   sana  hiç  yakışmıyor   diyor.   Hemen  çocuk   gitmiş   annesine.  Annesi   bir  hışım  la   okula   geliyor.  Öğretmeni    çağırıyor.  Çocukta   yanında   Bağırıyor   öğretmene   nasıl   sen  benim   çocuğumun   kulağını   tutarsın,  dokunamassın ,  olmadık  hakaretler   yapıyor.   Şimdi   bu  pozisyonda   o  öğrenci   o  öğretmene   ne  kadar    saygı  duyar  veya  ciddiye   alır ?   O   öğretmen  öğrencilerine   ne  kadar   faydalı   olabilir.  Adeta  aşağılanmış   bir  öğretmenin  siz  okuldaki  ruh  halini   düşünün   artık.  İnanın   bu  gibi   çok  örnekler   var.   Benimde  başımdan   geçti. Halk  diyor  ki ,  okul   çoğaldı   ama   eğitim   zayıfladı.  Öğrenciler  çok   saygısızlaştı.  Toplum   bunun  farkında.  Burada  asıl  hata   ailelerde.  Çocuğun  taleplerinde   sınır  yok,   bırak    öğretmeni   büyüklerine    saygı  da  yok.  Yukarda  da   ifade  ettim,  çocuklar  aileleri   esir  almış  durumda.  Allah   Resul’ü  “  Ana  baba   çocuğuna   güzel   terbiyeden    daha     büyük    bir  miras   bırakamaz  “    buyurmaktdır.   Dünyayı    kazandıralım    derken,   ebedi  alemini    kaybettirmeyelim.   Ana  baba    bunun   şuurunda   olması   lazım. Yoksa  bu  işin   halledilmesi    çok  zor    olacaktır.  Bunun  çözümü   şu  an  nasıl  olur  onu da   bu  işin   uzmanlarına  havale  ediyorum.  Rabbim  sağlıklı    ve  sağlam   bir  aile  yapısı   ve  sağlam    bir  nesil    nasip   eylesin.   Allah’a   emanet   olun.    

                                                                                                                                                                                                                                                                          

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar