GÜNAH İŞLEMEYE DEVAM ETMENİN KÖTÜ SONU

Günah    işlemeye     devam etmenin   sonucunda;   bilhassa   devamlı    olursa    sonunda   bir  küfür  tohumu  meydana    gelir.  Çünkü ,  o  küfür  devam ettikçe   bil  ülfet, alışkanlık  haline  gelir, artık  onu   sakınmadan işlemeye    başlar.   O  günah  öyle  devam   ettikçe,  o    tohum   yeşillenmeye  başlar.   Öyle bir  noktaya  gelir ki,   günahını   inkar etmeye   kadar  gider.  Eğer tövbe    etmezse   günah iyice    yerleşir,  günah işlemeyi    önemsiz     bilmeye   başlar.  Bu  perde   iyice    kalınlaşınca,ümitsizliğe   kapılır,  affedilmeyeceği   şüphesine uyanır,  iyice  günah kayyasının   içine    düşer. O  ümitsizlik    öyle bir  hal  alır ki , nasıl  olsa  affım   mümkün  değildir   diyerek, ahireti   de  önemsemez  hale  gelir,  hatta  inkar bile   etmeye    kadar gider.  İşte  böyle bir   hastalığın   devası, ümitsizliğe  düşmeden  günahı    terk  ile   beraber, tövbeye   sarılmaktır.  Yüce  Allah   Kur’an-ı   keriminde ;  sık   sık   “ büyük     günahları     terk edin  ki ,   küçük  günahlarınızı  affedeyim “  buyurmaktadır.    Kur’an da  başlı  başına  bu konu  ile  ilgili   bir  sure mevcuttur.   Her günahkar   pişman  olup   Rabbine     sığınıp    tövbe edebilir.   Bu  kapı devamlı  açıktır, yeter  ki biz   o  kapıyı  çalmasını    bilelim.   Zaten   bizim  dinimizde    ümitsizlik yoktur.  Ne  diyor  Hz.    Mevlana ;   İster  bin  defa   tövbeni   bozmuş  ol,   yine  gel,   bu  kapı  ümitsizlik   dergahı   değildir  gibi    uyarılarla   bizlere tövbenin    önemini   anlatmaktadır.   Ölüm anı  gelinceye     kadar   edile  bilir.   Ecel gizli  olduğundan    elbette   acele  etmekte    fayda   vardır.

Dünyanın    ömrü  kısadır  ve  sürekli     zevale , sona     doğru    yol  almaktadır. Bu  yolculuk  ne zaman    biter    onu   da   ancak    Allah   bilir.  Bu  yolculuk   sırasında    herkesin    duracağı yer  farklıdır.  Kimin nerde   ne  zaman   duracağı    ve  sonlanacağı     bilinmez. Onun  için    ayık olup,  yaşanan   hayatın kıymetini     bilmek   çok  önem     arzetmektedir. Dünyanın lezzetleri  zehirli    bala  benzer,  lezzetinden   çok   elemleri    vardır.  Seni  beklemekte  olan   ve  süratle  ona doğru  gittiğin  kabir, dünyanın  lezzetini hediye  olarak    kabul etmez.  Çünkü,    dünya   ehlince  güzel  olan şey,  orada    pek çirkindir.  Miyadı   geçmiş,   kalp  bir  akçedir. İnsan  buraya    midenin ve  batnın  zevkini   tatmin   için  gelmemiştir. Burada ki   esas    görevi, yaratıcısını    tanımak  ve onun   emir  ve yasaklarına  göre    hareket  etmektir.  Hata  etse,  hemen  tövbe   istiğfarla    onun   izalesine çalışmaktır.  Elbette  o    Gafur  dur,   Rahimdir.  Affı   ve merhameti    sonsuzdur.    Ey  uykuda    iken  kendini   ayık  sananlar,  kıyamet sabahı    olmadan   uyanın, yoksa    çok  geç  kalmış  olursunuz.  O uyanışın  da  size   hiç  bir  faidesi   olmayacaktır.   Ey  insan !   Tövbeye     sarıl, “  vav “  bibi     boynunu bük,  Allah’a    kul olduğunu    göster.   Onun rahmet     deryasına  dal, hiç  bir  zaman   affından    ümidini   kesme. Ancak    Allahtan    ümidini    kesenler    kafirler     güruhundan   olanlardır.  Allah-ı    bilen   ve tanıyan    ondan    ümidini    kesmez.

Rabbül    alemine     emanet    olun.

                                                                                                              Ahmet    OĞUZ

 

YORUM EKLE

banner16

banner15